Retreats die je verder helpen.

‘Maar het is nu toch voorbij?’

Gevallen…

Sinds mijn laatste fiets werkelijk kapot gefietst is, heb ik bij de fietsenwinkel een nieuwe Koga gekocht. En dat is een lekkere fiets! Heel licht met derailleur en 21 versnellingen. Ik fiets vaak 2 keer op een dag 45 minuten naar de stad, dus een fiets die licht en snel is, is nodig. Twee weken geleden ging het echter wel fout en zat mijn derailleur tussen mijn spaken. De fiets werd gerepareerd, ik kreeg een nieuwe derailleur en nu rijdt ie nog soepeler en geruislozer! Het lukt me zelfs om e-bikes bij te houden. In Amsterdam dus. En daar zit de kneep.

Vakantie-fiets-stad

Het is eind mei en de stad is al vergeven van de toeristen die de stad verkennen op de fiets. Toeristen, die ooit lang geleden toen ze 10 waren op de fiets hebben gezeten en die denken dat ze nog kunnen fietsen omdat ze vanaf hun 17e scooter hebben gereden. Mensen die luid pratend naast elkaar, de armen om zich heen zwaaiend, naar het Sexmuseum wijzend het Damrak overgaan. Ze staan stil midden op het fietspad, rijden links op het fietspad, stappen slingerend op bij een groen verkeerslicht en vooral: kijken niet om als ze naar links gaan of inhalen! Het is ongelofelijk gevaarlijk.  Zowel voor hun als voor mij.En trouwens het zijn niet alleen de toeristen, ook een aantal inwoners van deze stad kunnen er wat van. Fietsers die lekker kletsend  naast elkaar blijven fietsen alsof de hele weg van hun is. En niks in de gaten hebben dat ik eraan kom.
De stad bezit een doordacht fietspad systeem, wat heel veilig zou moeten zijn. Ik heb mijn hele leven in de stad gefietst, deze stad is om te fietsen, maar er zijn zoveel ‘bijna-ongelukken’ die ik heb gezien!

Waarom ga ik hier maar op door?

Wel…, een ongeluk zit in een klein hoekje. Je hoeft maar 1 keer hard te vallen en je weet dat je werkelijk gevallen bent. Dat het werkelijk mis is en de realiteit je heeft ingehaald. Een ongeluk zit echt in een klein hoekje, een stukje stoep dat uitsteekt, een tramrail, of…een ziekte en een zin als ‘ik ga bij je weg’.
Een life changing event is niet gepland, het is iets wat je overkomt. Het kan in een split second in je leven de intrede doen, in een onbewaakt moment, misschien een moment dat je juist gelukkig was. Ik ben niet met mijn fiets gevallen, maar ik heb wel 2 jaar geleden een onheils tijding gekregen die een enorme impact op mijn leven heeft gehad. Zo ben ik gevallen. Dat moment staat mij nog helder voor de geest.

Wil je lezen over het moment waarop het leven verandert? Over de eerste week nadat iemand slecht nieuws dat het leven op z’n kop zet, heeft gehad? Hoe je daarmee om kan gaan en wat voor mentale processen er plaats vinden? Wil je wellicht herkenning?

Ontvang het Hoofdstuk een Rollercoaster aan emoties via https://lifechanging.nu/

Verkeerde aanhef

Mijn eerste mindfulness les.

Inhoud en aanhaken.

Auteur: Machteld Wentzel

 

Wist je dat werkelijk contact maken met iemand essentieel is voor het ontstaan van begrip? Volgens een aantal ‘communicatietheorieen’ wordt contact  o.a. bewerkstelligd door vragen te stellen, samen te vatten en vooral door goed te luisteren naar de ander. Je kan het  ‘aanhaken’, noemen. Het liefst op het niveau van de ander. Praat deze vanuit een emotie, dan ga je op de emotie in. Gaat het over inhoud of de procedure dan reageer je met inhoudelijke vragen en antwoorden.

Wist je dat dit heel soms niet nodig is en dat er ook begrip kan ontstaan door louter op de inhoud van het gesprek in te gaan?  Ook als de ander in de emotie zit? Aan de hand van volgend voorbeeld kan ik dat uitleggen.

Ik kom regelmatig in het ziekenhuis, voor check-ups en uitslagen. Ik heb dan consulten bij 2 verschillende personen, soms bij de verpleegkundig specialist en soms bij de oncoloog. Er is een groot verschil in communicatiestijlen tussen deze 2 mensen. De één heeft een empathische, aimabele stijl. De ander heeft een analytische stijl met uitstapjes naar het directieve. In het consult zit de ene persoon op de relatie en de emotie. De ander praat veel vanuit de inhoud. Ik ga er meestal van uit dat empathie deuren opent. Het zorgt ervoor dat je mensen meekrijgt. Dit klopt in veel gevallen. Mijn ervaring is nu ook anders.

Ik vertelde mijn oncoloog dat ik soms behoorlijk bang ben dat de kanker terugkomt. Ze vroeg niet: ‘Wat betekent die angst voor u.’ Niet: ‘ Hoe gaat u daarmee om’. Niet: ‘Wat naar dat u dit zo ervaart.’ Ze zei zelfs niet: ’Ja, angst komt veel voor na het hebben van kanker.’ Zij antwoordde met cijfers, statistieken en medische feiten. Daaruit blijkt dat er bij mij 20% kans is dat de kanker terugkomt, terwijl in mijn gevoel de kans 50% is. Een puur inhoudelijk antwoord dus, ze ging niet eens in op het woordje angst. Ik ging opgelucht weg.  Er was geen band ontstaan, maar wel begrip door haar inhoudelijke antwoord, terwijl ik toch op de emotie zat! Zij was de expert en zij had mij gerustgesteld met begrijpen van de situatie, waardoor mijn gevoel een andere wending kon nemen. Ik kon alleen niet concluderen dat er werkelijk contact was ontstaan, … wel begrip.

Oefening: Heb je een gesprek met iemand, let eens puur op waarvandaan diegene praat: vanuit de emotie ( gevoelens), inhoud ( informatie, kennis), relatie (samen) of procedure ( de vorm en agenda). Doe dat een tijdje. Als je de verschillen kan onderscheiden- die we even niveau verschillen noemen- stel vragen die aanhaken op het niveau. Doe dat ook eens niet. Verandert er iets in het gesprek? 

Wil jij meer weten over dit onderwerp? Wil je bewust worden van jouw gewoontes in gespreksvoering en in het contact met anderen? Wil je daar meer sturing aan geven, maak een afspraak voor een coachingsessie. https://lifechanging.nu/coaching/

Of ga mee naar Mallorca, onderzoek jouw gewoontes en verwen jezelf  in de Treat week.

 

Hoe zit het met jouw norm?

De één z’n norm is de ander z’n norm niet.

Toch wordt de één zijn norm vaak wel tot de waarheid verheven en wordt er daarbij ook verwacht dat de ander deze norm gaat aanhangen. Een norm is gebaseerd op een waarde. Een waarde is subjectief.

De één hecht waarde aan een vrije uitwisseling van materieel bezit, de ander aan goedkoper vakantie vieren.

Neem vakantie woningruil. Buiten dat het geld uitspaart, is het een interessant inkijkje in het leven in een ander land. Je bent werkelijk in een huis in een straat met buren. In dat huis staan er door hen geselecteerde meubels, hun kleren hangen in de kast en ze hebben hun soort eten in de ijskast.

De waardes zijn dan: goedkoop op vakantie gaan moet voor iedereen mogelijk zijn en in elkaars privéwereld verblijven, is verrijkend.

Ik blijf even bij de woningruil. Er zijn huisruilafspraken via de huisruilorganisatie die je precies kan opvolgen. Zoals: eten in de ijskast inslaan, maar ook de ijskast leeg en natuurlijk schoon achter laten. En natuurlijk het huis schoon achterlaten, oh ja en met een frisse badkamer.

En dan komt nu de vraag: wat is de norm? Hoe schoon is schoon. Wat is genoeg eten in de ijskast? Wat voelt gastvrij voor jou, voelt misschien ongastvrij voor de ander. Dit is per mens verschillend en dan ook nog per cultuur.  Best ingewikkeld.

Voor mij reden om over al die afspraken niet te moeilijk te doen, als er iets niet conform de afspraak is. Beetje stof hoort erbij.

Dat is mijn norm en die is gebaseerd op: ‘Iemand anders ziet iets op een eigen manier en ik ben daar flexibel in. ‘

Een waarde leidt tot een overtuiging, iets wat je gelooft. Als een waarde zwaar weegt, kan een oordeel onvermijdelijk zijn.

Een oordeel kan verblinden. Het zorgt ervoor dat er geen perspectief shift kan plaats vinden. Je kan niet in de schoenen van de ander gaan staan. Want er is een reden waarom je die waarde bent gaan aanhangen. En daarop een norm gevormd hebt en daarom een oordeel geveld hebt. Dit proces laat je niet zomaar even los.

Er is niks mis mee om een waarde, norm of  oordeel te hebben. Maar dat je dan nog wel open voor een andere kijk moet kunnen staan. Kijk eens naar je situatie vanuit een ander, vanuit een ander perspectief. Daar leer je van. Je hoeft het er niet mee eens te zijn, maar je kan vanuit de waarde die de ander aan iets toekent, het oordeel wel begrijpen en er nog steeds niet mee eens zijn.

Mooi om vanuit waardes te leven, maar het kan enorm belemmerend werken. Dit is een thema dat we aanraken in de Treat week op Mallorca.( Meer info? )

Het kan op iedere situatie van toepassing zijn. Zo had ik een verschil van normbesef met een woningruilpartner, dat zal wel duidelijk zijn…

 

Oefening:

Neem een waarde uit jouw leven. Over hoe jij vindt dat mensen met elkaar communiceren of over het delen van elkaars spullen, of over hoe jij wil  dat anderen jouw kinderen behandelen.

Is er ooit een moment geweest dat je het niet prettig vond hoe er met jouw waarde werd omgegaan door de ander?

Zou je kunnen achterhalen of de ander een andere norm zou kunnen hebben? Weet je of die op een waarde is gebaseerd?

Kan jij je verdiepen in die waarde, m.a.w zou je die ook kunnen aanhangen?

Bekijk nu het moment waarop er niet prettig werd omgegaan met jouw waarde vanuit de ogen van de ander.

Wat doet dit met je?

Wat vind je nu van jouw eigen oorspronkelijke norm? Is die even stevig of is die veranderd?

 

 

Wat doet geur voor je.

Zit jij niet lekker in je vel, geef jezelf aandacht via een heerlijke geur. Hoe ik hierop kom? Lees mijn ervaring in onderstaande column.

Het moest even tussendoor, Sinterklaas inkopen doen. Ik was in de stad, net klaar met werken en ik haastte mij door de zeer luxe winkelstraat en liep zo snel mogelijk naar de winkel waar ik moest zijn. Daar ging ik zoveel mogelijk cadeaus kopen, dat scheelde weer tijd. Het is een winkel waar je crèmes, douchegels, scrubs en dergelijke artikelen kan kopen in bepaalde voor de winkel zeer representatieve geuren. Ik sta te dubben tussen een scrubgel en douchegel als er een verkoopster naast me komt staan. ‘U staat erg geconcentreerd naar de artikelen te kijken, u zit er helemaal in.‘ zegt ze.

Ik ben blij verrast met deze openingszin. Ze vertelt wat over de verschillen van de gels en laat me wat voelen op mijn hand. Uiteindelijk koop ik de douchegel. Ze doet het flesje in een rieten mandje dat ze bij zich houdt en tegen haar zij zet, alsof ze een inheemse vrouw uit een Aziatisch land is. Het mandje lijkt erg leeg met 1 flesje, dit mandje wil gevuld worden! De boodschap is ook: ‘Ik help jou, de hele rit in de winkel zit ik uit met jou, ik hoor bij jou. ‘Vooruit maar, want ik ging hier veel cadeaus kopen om snel klaar te zijn. Dan kan ik weer echt belangrijke dingen doen, zoals werken….’

Ik wil ook een geurtje voor in huis. De mevrouw pakt een waaier doet deze open, schudt eraan en ik ruik: pruim, rozen, citroen…ik weet niet wat. Het lijkt wel alsof ik een stuk geur opeet. Heftig, deze sensatie! Ze laat me nog andere geuren proeven: sinaasappel/vanille, eucalyptus, kaneel en nog iets. Elke keer ontneemt het mij de adem als ik eraan ruik. Uiteindelijk adviseert ze de speciale lijn die voor de feestdagen is gemaakt: rosewood en dennenappel.  Ik ruik aan de waaier en val bijna van mijn stokje. Zo zoet en verfijnd en donker en bloemig! Dit is puur genieten. Wat een luxe en geluk, zo te kunnen genieten van een geur. Ik vergeet de tijd helemaal. Ik kom in een andere dimensie. Ik ontspan. Ik geniet voor 100% . Geurmoleculen dansen door de neus en de mond.

Ik zie de verkoopster even twijfelen, ze zegt: ‘De geur die u gekozen heeft, is voor het 4e chakra, dat is het hartchakra. Dat opent erdoor.’ Ik ben acuut ontroerd en moet heel breed glimlachen. Wat een aandacht en attentie voor mij. En dat terwijl ik in een gewone winkel snel wat wilde kopen. Ze legt de koker met geursticks op het mandje. Dat is gelukkig nu wat voller.

En dit bevestigt mij weer dat genot in de détails zit. In zaken die zintuiglijk op te merken zijn, maar waar we zo weinig bij stil staan. Geur heeft invloed op de emoties.

Mensen hebben 30.000.000 geurreceptoren tot de beschikking om 10.000 geuren te kunnen onderscheiden. Iedereen heeft voorkeursgeuren, deze zijn vaak ontstaan op momenten dat prettige gevoelens gekoppeld waren aan een geur. Zo ken je wel de geur van appeltaart die fijne associaties doet oproepen. Deze wordt gebruikt om je thuis te doen voelen. De geur geeft een associatie die de emotie kan terughalen.
Het kan gebeuren dat een fijne geur toch een negatieve herinnering oproept. Zodat je een nare emotie voelt. Als je vroeger een nare docent had die rook naar rozenparfum bijvoorbeeld. Daarom is geur heel persoonlijk.

Het bevestigt ook dat het zo fijn is als iemand er voor jou is. Jou helpt en snapt wat je nodig hebt. In dit geval geheel ongevraagd en onverwacht. Het doet veel met het gemoed, de stemming en het welbevinden. Zodat je weer blij kan zijn, iets minder verdrietig en dat je positief verder kan. Kleur, geur en ongebreidelde aandacht. Allemaal cadeautjes aan jezelf.

Oefening: Sta zomaar ergens stil en ruik om je heen. Wat doet de geur met je? Is het een prettige of onprettige sensatie? Wat is jouw associatie, heb je een beeld of welke gedachte komt er in je op? Is het onprettig, registreer wat het met je doet. Blijf er niet te lang in hangen, loop bijvoorbeeld door en zoek naar een fijnere geur. Kan je het fijne gevoel terughalen door de lekkere geur weer voor te stellen? 

Het doel van deze oefening is dat je door middel van geur aandacht aan jezelf geeft.

Veel genot gewenst!

 

 

De dood en het taboe

Contact met Zweden!

Ja, ik heb een geweldige locatie in Zweden gevonden. Ik heb contact met Lisan, een nederlandse yogadocent die ook ervaring heeft met yoga en traumaverwerking. Toevallig heeft zij met haar man Jan 2 huizen, waarvan het  ‘gele huis’ open staat voor deelnemers van de Treat week.

Ik ben heel blij dat ik haar via het internet gewoon, heb gevonden. Ze geeft ook les in Griekenland dus ik ga ook kijken of  ik daar een week kan opzetten.

Bij mijn zoektocht merk ik dat hotels en andere locaties geneigd zijn om te helpen door korting te geven, want de doelgroep is wel heel bijzonder en ‘zielig’. Die korting is echter zo marginaal dat ik er toch niets aan over houd. Ik vind het leuk om dit op te zetten en te begeleiden maar ik doe dit niet alleen voor het goede doel. Ik ben ondertussen zorg ondernemer geworden. Dat vind ik een gezonde toestand. Het geeft mij vleugels.

Goed verdienen aan andermans ellende, mag dat wel? Ja dat mag! De hele maatschappij houdt elkaar zo in stand.  Het is niet anders dan de supermarkt, als ik geen koffie drink, blijf ik moe en voel ik me ellendig. En dan hebben we het nog niet over de ‘reguliere’ zorg, die vergoed wordt…die wordt behoorlijk in stand gehouden, want je wil je baan in die zorgorganisatie toch niet kwijt? En dan zijn er in het commerciele circuit een aantal marketinggoeroes op het internet die zeggen miljonairs te zijn, die verdienen aan de zoektocht van coaches en trainers die de weg kwijt zijn en ook net zo goed willen verdienen.

Dus als je de hulp van zo iemand inschakelt voor 5000,- voor een week op Ibiza, dan is dat je eigen bewuste keus. Je bent niet zielig omdat je mee doet. Je hebt een probleem of een vraag en daar huur je iemand voor in. We kunnen ook  mijn coaching tegen jouw aanbod ruilen, dat mag ook, maar dat moet dan wat mij betreft wel een verbouwing van een badkamer of zo zijn. Daar ben ik ook maanden gelukkig door.